gorabaner

 

 

doxalogodiecezjiopolskiej

linkiomipowolanialink

klasztorlinkmisyjnedrog

mszasw

 

Budowa kościoła

Październik 1956 - rozpoczęcie starań o wybudowanie kościoła na Pogorzelcu. Zakończyły się one oczywiście efektem negatywnym.

29.07.1957 - Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu wyraziło zgodę na budowę na Pogorzelcu kościoła przy ul. Piotra Skargi (naprzeciwko ul. Mickiewicza), na terenie uzyskanym od Ministerstwa Leśnictwa. Od razu plac został ogrodzony, wycięto drzewa, postawiono krzyż i zbadano grunt. Zespół architektów przygotował wstępny projekt.

07.01.1958 - Cofnięto pierwsze pozwolenie na budowę kościoła na Pogorzelcu.

Lata 60 i 70 - Czas walki parafian na szczeblu lokalnym, wojewódzkim i centralnym o pozwolenie na budowę Kościoła (18 lat).

28.09.1970 - Starania Kurii Biskupiej o wyłączenie terenu ogrodu klasztoru Sióstr Służebniczek z miejskiego planu zagospodarowania, jako miejsca budowy domów mieszkalnych. Dzięki staraniom Oblatów i Sióstr Służebniczek parafia otrzymała prawo pierwokupu tego terenu.

29.06.1971 - Przejście na własność Ojców Oblatów terenu przy ul. Ligonia 22.

15.06.1973 - Oficjalne pismo z Wydziału ds. Wyznań z Opola o przejściu na własność Oblatów terenu przy ul. Ligonia 22.

13.01.1974 - Petycja do Komitetu Centralnego PZPR w Warszawie w sprawie budowy kościoła na Pogorzelcu. Pod petycją podpisało się ponad 3200 osób. Podpisy zbierano po niedzielnych Mszach Świętych pod kościołem.

02.02.1974 - Delegacja kędzierzyńskich parafian w Komitecie Centralnym PZPR i Urzędzie d.s. Wyznań w Warszawie żądała pozwolenia na budowę kościoła na Pogorzelcu. Pod listem do władz podpisało się 3200 parafian (51 list z podpisami). Przedstawicielami parafii są: Gabriel Bzdura, Waleria Prajzner i Klara Pierzchała wiozący pismo Alfonsa Warzechy - 84. letniego Powstańca Śląskiego. Dyrektor Urzędu ds. Wyznań zapewnił, że wniosek ten będzie rozpatrywany w pierwszej kolejności.

09.04.1974 - Otrzymanie pozwolenia na budowę kościoła na Pogorzelcu od wojewody opolskiego Józefa Masnego. Prośba Kurii obejmowała więcej obiektów sakralnych na Opolszczyźnie, ale w piśmie wojewody jest jedyne zatwierdzenie dla budowy kościoła w Kędzierzynie-Koźlu.

14.04.1974 - Odczytanie pozwolenia na budowę kościoła na Pogorzelcu po procesji rezurekcyjnej. Odśpiewano Te Deum, a wielu z obecnych płakało.

15.10.1974 - Oficjalne podpisanie aktu notarialnego o przeniesieniu prawa własności działki przy ul. Ligonia na Zgromadzenie Oblatów.

24.12.1975 - Końcowe pozwolenie na budowę kościoła przy ul. Ligonia. Jednak także w trakcie załatwiania niezbędnych projektów szczegółowych nie obyło się bez problemów z projektem realizacyjnym, ciężkim sprzętem i zdobyciem materiałów budowlanych.

17.03.1976 - Rozpoczęcie budowy nowego kościoła na Pogorzelcu.

29.03.1976 - Początek wykopów pod kościół i wywożenie 3000 m3 ziemi.

13.04.1976 - Betonowanie płyty wstępnej, zbrojenie i izolacja.

03.05.1976 - Watykanu przekazał Biskupowi Opolskiemu kamień węgielny pod budowę kościoła.

12.07.1976 - Betonowanie bez przerwy płyty i ścian podziemia, do czego zużyto 220 ton cementu.

07.08.1976 - Betonowanie filarów podziemia.

23.07.1976 - Deskowanie pod płytę stropu podziemia.

05.09.1976 - Uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego i wmurowania Aktu Erekcyjnego z udziałem ks. bp. Antoniego Adamiuka, o. Generała Fernanda Jette OMI i o. Prowincjała Alfonsa Kupki OMI.

20.09.1976 - Zbrojenie stropu podziemia.

30.09.1976 - Betonowanie płyty stropu i schodów zejściowych do podziemia, do czego potrzebne było aż 300 stempli.

25.09.1976 - 10.03.1977 - Wykonanie konstrukcji stalowej kościoła.

6-9.03.1977 - Postawienie 160. tonowej konstrukcji metalowej kościoła.

12.06.1977 - Wybetonowano kanał deszczowy wokół kościoła i przygotowano płyty izolacyjne na kościół.

10.07.1977 - Wykonanie 4200 (grubości 6 cm) płyt izolacyjnych na dach kościoła.

20.09-6.10.1977 - Prace dekarskie na dachu kościoła. Część należności za blachę miedzianą pokryli parafianie kędzierzyńscy mieszkający w Niemczech, a reszta stała się darowizną Prowincji Niemieckiej.

10-11.1977 - Obudowa cegłą klinkierową ścian podziemia kościoła.

24.12.1977 - Pierwsza pasterka pod przewodnictwem ks. bp. Antoniego Adamiuka w nowym kościele. Świątynia szczelnie wypełniła się stojącymi ludźmi, gdyż w środku nie było jeszcze ławek, a cześć stałą jeszcze na zewnątrz.

03-06.1978 - Montaż krokwi do konstrukcji stalowej we wnętrzu kościoła.

07.1978 - Cięcie i heblowanie modrzewiowej boazerię do wnętrza kościoła.

29.08.1978 - Wybetonowanie balkonu oraz schodów na chór.

03-04.1979 - Montaż boazerii wewnątrz kościoła.

28.06.1979 - Budowa 70. metrowego kanału grzewczego od rozdzielni do kościoła.

29.07.1979 - Betonowanie schodów wejściowych.

30.09.1979 - Montaż stalowych ram okiennych.

10-11.1979 - Położenie płytek podłogowych w dolnym kościele.

28.10.1979 - Rozpoczyna się odprawianie dwóch Mszy Świętych w górnym kościele w każdą niedzielę.

07.11.1979 - Wykopanie i zalanie fundamentów pod zaplecze katechetyczne.

04.1980 - Murowanie budynku katechetycznego.

05.1980-1984 - Budowa budynków klasztoru.

25.05.1980 - Rozpoczyna się odprawianie codziennych porannych Mszy Świętych w dolnym kościele.

24.05.1981 - Poświęcenie wybudowanego kościoła przez ks. bp. Antoniego Adamiuka.

16.10.1983 - Poświęcenie salek katechetycznych wraz z wyposażeniem oraz krzyży, które w nich zostaną zawieszone.